ระบบอัปเดตการกำหนดค่าของคุณสำหรับเซสชั่นนี้แล้ว หากต้องการเปลี่ยนการตั้งค่าบัญชีของคุณอย่างถาวร ให้ไปที่บัญชีของฉัน
โปรดอย่าลืมว่าคุณสามารถอัปเดตภูมิภาคหรือภาษาที่คุณต้องการได้ทุกเมื่อในบัญชีของฉัน
> beauty2 heart-circle sports-fitness food-nutrition herbs-supplements pageview
คลิกเพื่อดูคำชี้แจงการเข้าถึงของเรา
}
จัดส่งฟรีเมื่อสั่งซื้อครบ ฿1,400.00
checkoutarrow

คู่มือฉบับย่อสำหรับปาลมิโตอยเลทานอลามีด (PEA)

271,432 ครั้ง

anchor-icon สารบัญ dropdown-icon
anchor-icon สารบัญ dropdown-icon
Getting your Trinity Audio player ready...

PEA คืออะไร?

Palmitoylethanolamide (PEA) เป็นสารไขมันที่ผลิตในร่างกายและพบในความเข้มข้นในอาหาร รวมถึงเนื้ออวัยวะ ไข่แดง ไข่แดง น้ำมันมะกอก, คำฝอม, ถั่วเหลือง เลซิติน, ถั่วลิสงและอื่น ๆ อีกมากมาย

PEA ในทางเทคนิคเรียกว่า “โมเลกุลส่งสัญญาณไขมันที่รองรับการแก้ไข” สิ่งนี้หมายความว่าด้วยการส่งผลกระทบต่อกลไกการควบคุมส่วนกลางภายในเซลล์ของเรา PEA มีความสามารถในการแก้ไขการอักเสบและความเครียดของเซลล์ ผลที่เป็นประโยชน์อย่างยิ่งนี้ได้รับการพิสูจน์ให้เห็นในการตรวจสอบทางวิทยาศาสตร์มากกว่า 600 ครั้ง 

PEA ให้ผลต้านการอักเสบ+บรรเทาอาการปวดอย่างไร

ประโยชน์ต่อสุขภาพของ PEA เกี่ยวข้องกับผลกระทบที่หลากหลาย รวมถึงผลกระทบต่อเซลล์ภูมิคุ้มกันที่ควบคุมการอักเสบ โดยเฉพาะในสมอง PEA ช่วยลดการผลิตสารประกอบอักเสบ แต่ผลที่สำคัญของ PEA คือต่อตัวรับในเซลล์ที่ควบคุมการทำงานของเซลล์ทุกด้าน ตัวรับเหล่านี้เรียกว่า PPAR PEA และสารประกอบอื่น ๆ ที่ช่วยกระตุ้น PPAR ช่วยลดความเจ็บปวดและยังช่วยเพิ่มการเผาผลาญโดยการเผาผลาญไขมันลดไตรกลีเซอไรด์ในซีรั่มเพิ่มคอเลสเตอรอล HDL ในซีรั่มปรับปรุงการควบคุมน้ำตาลในเลือดและส่งเสริมการลดน้ำหนัก

เนื่องจาก PEA ทำงานเพื่อแก้ไขการอักเสบของสมองมันช่วยภาวะที่มีผลต่อสมองได้หรือไม่?

ใช่ PEA กล่าวถึงกลไกที่เป็นที่ยอมรับซึ่งมีบทบาทสำคัญในความเจ็บปวดเรื้อรังรวมถึงการทำงานทางจิตและภาวะซึมเศร้า มีหลักฐานมากว่า PEA มีประโยชน์อย่างมากในการเอาชนะความรู้ความเข้าใจทางจิตที่ลดลงตลอดจนภาวะซึมเศร้าที่เกี่ยวข้องกับความเจ็บปวดเรื้อรัง มีการแสดงให้เห็นถึงฤทธิ์ยากล่อมประสาทในแบบจำลองของภาวะซึมเศร้าในสัตว์เช่นเดียวกับการทดลองแบบบอดสองครั้งที่ควบคุมด้วยยาหลาย PEA ยังแสดงให้เห็นว่าลดการตอบสนองต่อความเครียด สนับสนุนบทบาทการป้องกันส่วนกลางต่อผลกระทบของความเครียดและความวิตกกังวล

การประยุกต์ใช้ทางคลินิกของ PEA

PEA มีการใช้งานทางคลินิกที่เป็นไปได้กว้างขวางเนื่องจากผลกระทบที่เป็นเอกลักษณ์ต่อปัจจัยที่ควบคุมการทำงานของเซลล์ การวิจัยทางคลินิกเบื้องต้นที่มุ่งเน้นที่ PEA คือการรักษาอาการปวดและการอักเสบ ในพื้นที่โฟกัสนั้นมีการทดลองทางคลินิกอย่างน้อย 21 ครั้งกับ PEA การศึกษาเหล่านี้มีผู้ป่วย 20 ถึง 636 คนและใช้ PEA ในช่วงตั้งแต่ 14 วันถึง 120 วัน ปริมาณมีตั้งแต่ 300 มก. ถึง 1200 มก. ต่อวัน รูปแบบการบริโภค PEA ในกรณีส่วนใหญ่เป็นยาเม็ดปากและรูปแบบการประเมินความเจ็บปวดที่พบบ่อยที่สุดคือสเกลภาพอนาล็อก (VAS) ซึ่งผู้ป่วยทำการประเมินระดับความเจ็บปวดส่วนตัวของเธอในระดับ 0 ถึง 10 โดยที่ 0 ไม่มีความเจ็บปวดและ 10 เป็นความเจ็บปวดที่เลวร้ายที่สุดที่จินตนาการได้ ในการศึกษาทั้งหมดยกเว้นหนึ่งการทดลองทางคลินิกได้รายงานว่าความรุนแรงของความเจ็บปวดลดลงอย่างมีนัยสำคัญและไม่มีผลข้างเคียงเกือบสมบูรณ์

การศึกษาแบบตาบอดสองครั้งที่ใหญ่ที่สุดตรวจสอบผลกระทบของ PEA ต่ออาการปวดหลังส่วนล่างหรืออาการปวดตะโพก ผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่า PEA ในปริมาณ 600 มก. ต่อวันและ 300 มก. ต่อวันมีประสิทธิภาพมากกว่ายาหลอกที่มีปริมาณที่สูงกว่า (600 มก.) แสดงผลมากที่สุด ผลการค้นพบครั้งใหญ่ของการศึกษาคือจำนวนที่จำเป็นในการรักษา (NNT) เพื่อแสดงให้เห็นว่าความเจ็บปวดลดลง 50% NNT ถือเป็นมาตรการที่เชื่อถือได้ทางสถิติและตีความได้ง่ายเพื่อจัดอันดับประสิทธิภาพของการรักษาอาการปวดเรื้อรัง NNT ถูกตีความว่าเป็นจำนวนผู้ป่วยที่ต้องรักษาเพื่อให้ได้ผู้ตอบสนองในการรักษาแบบแอคทีฟมากกว่าที่หนึ่งคนจะได้รับหากพวกเขาได้รับการรักษาด้วยยาหลอก ยิ่งNNT ต่ำเท่าไหร่ประสิทธิภาพก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น ในการศึกษา PEA แสดงให้เห็นว่า NNT ที่ 1.5 หมายความว่าใน 3 คนสองคนจะตอบสนอง สำหรับการเปรียบเทียบ ไอบูโพรเฟน 400 มก. มี NNT 2.8; อะเซตามิโนเฟน 600 มก. มี NNT 5; และโคดีอีน 60 มก. มี NNT 18

ความเหนือกว่าไอบูโพรเฟนนี้ยังแสดงให้เห็นในการศึกษาที่เปรียบเทียบผลของ PEA กับไอบูโพรเฟนสำหรับการบรรเทาอาการปวดในข้อเข่าเสื่อมของข้อต่อ temporomandibular (TMJ) ผู้ป่วย 24 คน (ผู้หญิง 16 คนและผู้ชาย 8 คน) อายุ 24 ถึง 54 ปีถูกสุ่มแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม: กลุ่ม A (12 คน) ได้รับ PEA 300 มก. ในตอนเช้าและ 600 มก. ในตอนเย็น เป็นเวลา 7 วันและจากนั้น 300 มก. วันละสองครั้งเป็นเวลา 7 วัน กลุ่ม B (12 คน) ได้รับไอบูโพรเฟนในปริมาณที่สูงมากที่ 600 มก. วันละสามครั้งเป็นเวลา 2 สัปดาห์ ผู้ป่วยทุกคนบันทึกความรุนแรงของความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเองในระดับภาพอนาล็อกวันละสองครั้ง การเปิดปากสูงสุดถูกบันทึกโดยผู้ปฏิบัติงานตาบอดในระหว่างการเยี่ยมครั้งแรกและอีกครั้งหลังจากวันที่ 14 ของการรักษาด้วยยา หลังจากการรักษาสองสัปดาห์ผู้เข้าร่วมได้รับการประเมินและอาการปวดลดลงอย่างมีนัยสำคัญกับ PEA มากกว่าไอบูโพรเฟน การเปิดปากสูงสุดยังดีขึ้นในกลุ่ม A มากกว่าในกลุ่ม B การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่า PEA มีประสิทธิภาพในการรักษาอาการปวดอักเสบ TMJ และดีกว่าไอบูโพรเฟน

การศึกษาล่าสุดเกี่ยวกับ PEA คือในการรักษาโรคข้อเข่าเสื่อมของข้อเข่า ผู้เข้าร่วม 111 คนได้รับการสุ่มเพื่อรับ PEA 300 มก., 600 มก. PEA หรือยาหลอกในแต่ละวันเป็นเวลา 8 สัปดาห์ ในกลุ่มที่ได้รับ PEA มีการลดลงอย่างมีนัยสำคัญในคะแนนอาการทั้งหมดสำหรับโรคข้อเข่าเสื่อมเช่นเดียวกับคะแนนแต่ละรายสำหรับความเจ็บปวด ความตึง และการทำงานตลอดจนความวิตกกังวล ไม่มีผลข้างเคียงกับ PEA ในการศึกษานี้ แม้ว่าปริมาณ 300 มก. นั้นได้ผลดีแล้ว แต่ 600 มก. ยังมีผลลัพธ์ที่ดีขึ้นด้วย เนื่องจากขาดผลข้างเคียงแนะนำให้ใช้ปริมาณที่สูงขึ้น

ประโยชน์ทางคลินิกเชิงบวกของ PEA ในสภาวะที่เกี่ยวข้องกับความเจ็บปวด

  • อาการปวดหลังส่วนล่าง 
  • อาการปวดตะโพก
  • โรคข้อเข่าเสื่อม 
  • โรคไฟโบรมัยอัลเจีย
  • ซินโดรมอุโมงค์คาร์ปาล
  • โรคประสาทส่วนปลาย — โรคระบบประสาทเบาหวานและโรคประสาทส่วนปลายที่เกิดจากเคมีบำบัด
  • อาการปวดทางระบบประสาท - เกี่ยวข้องกับโรคหลอดเลือดสมองและโรคหลอดเลือดตีบหลาย
  • อาการปวดฟัน
  • ปวดอุ้งเชิงกรานและช่องคลอดเรื้อรัง 
  • โรคปวดประสาทหลังการผ่าตัด

การศึกษาหลายครั้งกับ PEA ได้ใช้ร่วมกับการรักษาด้วยยามาตรฐาน ตัวอย่างเช่น ในการรักษา fibromyalgia ซึ่งเป็นกลุ่มอาการที่โดดเด่นด้วยอาการปวดอย่างต่อเนื่อง ซึมเศร้า และคุณภาพการนอนหลับไม่ดีเมื่อ PEA ร่วมกับยาแก้ซึมเศร้าและ pentagabin (Neurontin) เมื่อเทียบกับผู้ที่ใช้ยาเพียงอย่างเดียว ผู้ที่ได้รับ PEA มีคะแนนต่ำกว่า 50% สำหรับอาการไฟโบรไมอัลเจียรวมถึงอาการปวด นักวิจัยสรุปว่า “การศึกษาของเรายืนยัน... ประโยชน์และความปลอดภัยเพิ่มเติมของ PEA ในการรักษาอาการปวดในผู้ป่วยที่ได้รับผลกระทบจากไฟโบรไมอัลเจีย”

ในส่วนของฤทธิ์ยากล่อมประสาทของ PEA สิ่งนี้ได้รับการพิสูจน์แล้วในการศึกษาแบบสุ่มแบบบอดสองครั้งและควบคุมด้วยยาหลอก PEA ถูกใช้เป็นการบำบัด “เสริม” กับยา citalopram (Celexa) ซึ่งเป็นสารยับยั้งการดูดซึมแซมเซโรโทนินแบบคัดเลือกในผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่สำคัญ ผู้ป่วย 54 คนได้รับการสุ่มให้รับ PEA (600 มก. วันละสองครั้ง) หรือยาหลอกนอกเหนือจาก citalopram เป็นเวลาหกสัปดาห์ ผลลัพธ์แสดงให้เห็นว่าคะแนนภาวะซึมเศร้าลดลงมากขึ้นด้วย PEA ซึ่งเห็นได้ชัดหลังจากใช้งานเพียง 2 สัปดาห์ ดังนั้น PEA จึงมีฤทธิ์ยากล่อมประสาทอย่างรวดเร็ว ข้อได้เปรียบของ PEA เมื่อเทียบกับกลุ่มยาหลอกเห็นได้ชัดตลอดระยะเวลาทดลอง ในตอนท้ายของการทดลอง 100% ของผู้ป่วยในกลุ่ม PEA ประสบกับคะแนนภาวะซึมเศร้าลดลง≥ 50% เมื่อเทียบกับ 74% ในกลุ่มที่ใช้ยาแก้ซึมเศร้าเท่านั้น 

PEA ยังมีผลกระทบมากมายในแบบจำลองของโรคสมองเสื่อมเช่นโรคอัลไซเมอร์โรคพาร์กินสันและโรคหลอดเลือดสมองเสื่อม

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ PEA

PEA มาจากไหน

โดยทั่วไปมี 2 รูปแบบของ PEA ที่มีจำหน่ายในเชิงพาณิชย์:

  • รูปแบบสังเคราะห์ที่ส่วนเอทานอลามีดติดกับกรดปาลมิติกด้วยความช่วยเหลือของตัวทำละลายสังเคราะห์ที่มีประสิทธิภาพเช่นโทลูอีน 
  • รูปแบบที่ได้จากธรรมชาติจากเลซิตินดอกคำฝอย

ปริมาณที่แนะนำของ PEA คืออะไร?

การศึกษาส่วนใหญ่ใช้ปริมาณ 300 มก. วันละสองครั้งหรือ 600 มก. ต่อวัน ข้อยกเว้นคือภาวะซึมเศร้าซึ่งปริมาณที่ใช้คือ 600 มก. วันละสองครั้ง

มีผลข้างเคียงหรือปัญหาด้านความปลอดภัยหรือไม่?

PEA ปลอดภัยและปลอดสารพิษอย่างสมบูรณ์ ไม่มีการสังเกตเห็นผลข้างเคียงที่เกี่ยวข้องกับการรักษาที่สำคัญกับ PEA ในการทดลองทางคลินิกในมนุษย์ ไม่มีปฏิกิริยาของยาที่รู้จักกับ PEA

ข้อจำกัดความรับผิดชอบ: ข้อความเหล่านี้ยังไม่ได้รับการประเมินโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อวินิจฉัย บำบัด รักษา หรือป้องกันโรคใดๆ