สารบัญ
สารบัญ
ดวงตาที่แห้งและระคายเคืองอาจจะคันและแสบร้อนซึ่งจะทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างมาก ในกรณีที่รุนแรง โรคตาแห้งอาจทำให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับการมองเห็นและอาจทำลายดวงตาได้ น่าเสียดายที่ภาวะนี้เป็นเรื่องปกติ การศึกษาหนึ่งของผู้ป่วยที่มีอายุเฉลี่ย 59 ปีพบว่ามากกว่าครึ่งหนึ่งของบุคคลที่ศึกษาเป็นโรคตาแห้ง (DED) เมื่อเราอายุมากขึ้น โรคตาแห้งจะพบได้บ่อยและเป็นปัญหามากขึ้น
DED มักได้รับการพิจารณาว่าเป็นภาวะเรื้อรังและลุกลามได้ ซึ่งหมายความว่าอาการจะแย่ลงเรื่อยๆ เมื่อเวลาผ่านไป สาเหตุโดยตรงนั้นเกิดจากน้ำตาที่ผลิตโดยต่อมน้ำตาในดวงตาลดลง เมื่อระดับน้ำตาลดลง ฟิล์มป้องกันน้ำตาจะสูญเสียไป ซึ่งอาจทำให้พื้นผิวดวงตาเสียหายได้
ปัจจัยเสี่ยงที่เพิ่มอัตราการเกิดโรคตาแห้ง ได้แก่ อายุ เพศหญิง การใช้จอคอมพิวเตอร์ การผ่าตัดตา การใช้คอนแทคเลนส์ เบาหวาน ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจ ต้อหิน โรคไทรอยด์ โรคข้ออักเสบ ภาวะซึมเศร้า ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ และการใช้ยาบางชนิด ภาวะบางอย่างเหล่านี้สามารถรักษาให้หายได้ เช่น เบาหวานและความดันโลหิตสูง ซึ่งอาจช่วยให้โรคตาแห้งดีขึ้นได้
สาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคตาแห้งคือความผิดปกติของต่อมไมโบเมียน (MGD) ต่อมไมโบเมียนเป็นต่อมที่เรียงอยู่ที่เปลือกตาบนและล่าง โดยจะผลิตน้ำมันที่ช่วยป้องกันการระเหยของน้ำตา ในบางกรณี ต่อมเหล่านี้จะอุดตันและไม่สามารถสร้างฟิล์มน้ำมันได้อย่างมีประสิทธิภาพอีกต่อไป หากโรค MGD เป็นสาเหตุของโรคตาแห้ง คุณควรพบจักษุแพทย์ เนื่องจากการปล่อยน้ำจากต่อมมักจะช่วยฟื้นฟูการทำงานของดวงตาได้ สำหรับบุคคลที่เริ่มมีโรคตาแห้งใหม่ๆ พวกเขาจำเป็นต้องได้รับการประเมินจากจักษุแพทย์เพื่อทำความเข้าใจสาเหตุที่แท้จริง
การรักษาตามธรรมชาติสำหรับโรคตาแห้งแบ่งออกเป็นสองประเภทในระดับพื้นฐาน ได้แก่ การรักษาที่ใช้เฉพาะที่ตาและผลิตภัณฑ์เสริมอาหารที่ทานเข้าไป การรักษาที่ตามักเป็นการใช้สารหล่อลื่นที่พยายามทดแทนฟิล์มน้ำตาที่ขาดหายไป
การรักษาเฉพาะที่มักทำได้ง่ายๆ เช่น การล้างเปลือกตาและการประคบอุ่นเพื่อช่วยให้น้ำตาไหล ยาหยอดตามาตรฐานสามารถช่วยได้ แต่ควรเป็นยาหยอดตาแบบหล่อลื่น ไม่ใช่ยาหยอดตาเพื่อลดอาการตาแดง บางคนยังเกิดอาการตาแห้งและระคายเคืองจากสารกันบูดที่พบในยาหยอดตาที่มีจำหน่ายทั่วไป และอาจต้องใช้สูตรที่ปราศจากสารกันบูด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การวิจัยชี้ให้เห็นว่ายาหยอดตาที่มีสารเบนซาลโคเนียม-คลอไรด์อาจทำให้เกิดการระคายเคืองเมื่อใช้ในระยะยาว ดังนั้นจึงควรหลีกเลี่ยง
ยาหยอดตาสูตรอื่นๆ สำหรับโรคตาแห้งที่ดูเหมือนจะให้ความหวังแก่เรา ได้แก่ ไฮยาลูโรเนต (กรดไฮยาลูโรนิกชนิดออกฤทธิ์ยาว) ไฮยาลูโรเนตเป็นสารประกอบธรรมชาติที่เป็นส่วนประกอบของเนื้อเยื่อเกี่ยวพันที่ทำหน้าที่เป็นสารหล่อลื่น เมื่อนำมาหยอดตา ดูเหมือนว่าจะลดอาการลงได้เป็นอย่างมาก การศึกษามักพบว่าผู้คนมีความพึงพอใจต่อสูตรที่มีไฮยาลูโรเนตเมื่อเทียบกับสูตรมาตรฐาน แต่การวิเคราะห์ล่าสุดไม่พบความแตกต่างที่มีนัยสำคัญทางสถิติ ทั้งนี้ทั้งนั้น ยาหยอดตาไฮยาลูโรเนตก็เป็นตัวเลือกในการช่วยลดอาการตาแห้งได้
ชะเอมเป็นสมุนไพรที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบที่รู้จักกันดี หนึ่งในส่วนประกอบสำคัญที่พบในชะเอมเทศคือกลีเซอไรซิน ในการศึกษานำร่อง ผู้ป่วยประมาณ 70% ที่มีโรคตาแห้งมีอาการดีขึ้นด้วยยาหยอดตาที่มีกลีเซอไรซิน อย่างไรก็ตาม มีหนึ่งคนที่รายงานอาการแพ้และต้องหยุดใช้ การศึกษาอื่นๆ ยังได้ใช้กลีเซอไรซินร่วมกับสารหล่อลื่นอื่นๆ สำหรับโรคตาแห้งและได้ผลดี
น้ำมันละหุ่งเป็นยาสามัญประจำบ้านสำหรับปัญหาสุขภาพหลายชนิดมาช้านาน แม้ว่าข้อมูลล่าสุดจะบ่งชี้ว่าน้ำมันละหุ่งอาจรุนแรงเกินไปเมื่อใช้รับประทานเพื่อรักษาอาการท้องผูก อย่างไรก็ตาม น้ำมันละหุ่งดูเหมือนจะให้ความหวังเป็นอย่างดีสำหรับการรักษาสุขภาพดวงตา เมื่อทาน้ำมันละหุ่งที่ดวงตาเป็นยาหยอดตา จะช่วยปรับปรุงฟิล์มน้ำตาไปพร้อมกับลดอาการตาแห้ง นอกจากนี้คุณสมบัติในการต้านจุลชีพยังอาจเป็นประโยชน์สำหรับอาการทางตาในบางกรณี นอกจากนี้ น้ำมันละหุ่งสามารถช่วยรักษา MGD และลดการอักเสบได้ จึงช่วยปลอบประโลมเนื้อเยื่อที่ระคายเคือง
การขาดวิตามินเอเป็นสาเหตุสำคัญของการตาบอดในเด็กในประเทศกำลังพัฒนา เมื่อขาดวิตามินเอ ดวงตาอาจสูญเสียความสามารถในการหล่อลื่น ซึ่งส่งผลให้เกิดแผลเป็นและตาบอดได้ ในผู้ที่ขาดวิตามินเอ การรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหารน่าจะช่วยได้ อย่างไรก็ตาม การศึกษายังพบว่าการทาวิตามินเอแบบเฉพาะที่มีประโยชน์สำหรับการรักษาโรค DED และพบว่าครีมวิตามินเอช่วยปรับปรุงโรคตาแห้งในขณะที่ปรับปรุงฟิล์มน้ำตาด้วยเช่นกัน การทาวิตามินเอเฉพาะที่ยังมีประสิทธิภาพในการย้อนกลับความเสียหายของเซลล์ที่พบในโรค DED หลายกรณี
การรักษาด้วยการทานนั้นจะให้ผลโดยพยายามลดตัวแปรเสริมของการอักเสบและโรคอื่นๆ เพื่อปรับปรุงการผลิตน้ำตา
กรดไขมันโอเมก้า 3 ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีเกี่ยวกับประโยชน์สำหรับโรคตาแห้ง การศึกษาในระยะสั้นชิ้นหนึ่งได้ให้บุคคลบริโภคไขมันโอเมก้า 3 ในปริมาณที่พอเหมาะทุกวัน กล่าวคือกรดไอโคซาเพนทาอีโนอิก (EPA) 360 มก. และกรดโดโคซาเฮกซาอีโนอิก (DHA) 240 มก. ผู้ป่วยทุกรายในการศึกษาต่างประสบโรคตาแห้ง โดยผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาได้รับไขมันโอเมก้า 3 เป็นเวลาหนึ่งเดือน เมื่อสิ้นสุดระยะเวลาการเสริมอาหาร พบว่าเวลาในการระเหยของฟิล์มน้ำตาเพิ่มขึ้น ในขณะที่ดัชนีการเกิดโรคที่ผิวดวงตาลดลงจากระดับรุนแรงเป็นระดับปานกลางในผู้ป่วยที่รับประทานไขมันโอเมก้า 3
การศึกษาล่าสุดชิ้นหนึ่งได้รักษาผู้ป่วยโรค DED โดยใช้น้ำมันคริลล์ น้ำมันปลา หรือยาหลอก โดยน้ำมันคริลล์และน้ำมันปลาเป็นแหล่งของไขมันโอเมก้า 3 ปริมาณยาคือ EPA ประมาณ 1,000 มก. ต่อวันและ DHA 500 มก. เป็นเวลาสามเดือน ในขณะที่ไขมันโอเมก้า 3 ทั้งสองรูปแบบต่างให้ประโยชน์ แต่น้ำมันจากคริลล์ดีกว่าน้ำมันปลาในการลดอาการและการอักเสบ
โดยรวมแล้ว การวิเคราะห์อภิมานของการศึกษาหลายชิ้นเกี่ยวกับการเสริมโอเมก้า 3 สำหรับโรคตาแห้งสรุปว่าโอเมก้า 3 ช่วยปรับปรุงทั้งสัญญาณและอาการได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากการค้นพบนี้ ผู้เขียนเสนอว่ากรดไขมันโอเมก้า 3 อาจเป็นวิธีการรักษาที่มีประสิทธิภาพสำหรับ DED
ซีบัคธอร์นเป็นสมุนไพรที่อุดมไปด้วยสารต้านอนุมูลอิสระและไขมันบางชนิด รวมทั้งกรดไขมันโอเมก้า 7 ในขณะที่คนส่วนใหญ่เคยได้ยินเกี่ยวกับไขมันโอเมก้า 3 และโอเมก้า 6 กรดไขมันโอเมก้า 7 เป็นไขมันไม่อิ่มตัวเชิงเดี่ยวชนิดหนึ่งซึ่งคล้ายกับไขมันที่พบในน้ำมันมะกอก ในขณะที่การวิจัยเกี่ยวกับไขมันโอเมก้า 7 เพิ่มมากขึ้น เราก็ได้เห็นถึงประโยชน์ต่อสุขภาพดวงตามากขึ้น
อากาศหนาวมักทำให้โรคตาแห้งแย่ลง ในการศึกษาสำหรับชายและหญิงที่มีโรคตาแห้งในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงและต้นฤดูหนาว พบว่าการเสริมน้ำมันซีบัคธอร์นทำให้อาการตาแดงดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญพร้อมกับมีแนวโน้มในการปรับปรุงอาการแสบร้อน นอกจากนี้ น้ำมันซีบัคธอร์นยังช่วยลดการเสื่อมสภาพของฟิล์มน้ำตาที่เกิดขึ้นพร้อมกับสภาพอากาศที่หนาวเย็น
การศึกษาในหนูพบว่าน้ำมันซีบัคธอร์นและน้ำมันโอเมก้า 7 ที่แยกออกมานั้นช่วยฟื้นฟูการผลิตน้ำตาได้ทั้งคู่ ผู้เขียนสรุปได้ว่าส่วนประกอบหลักในการรักษาในน้ำมันซีบัคธอร์นน่าจะเป็นส่วนประกอบของโอเมก้า 7 และอาจเป็นการรักษาที่มีศักยภาพในการป้องกันโรคตาแห้ง
แม้ว่าถั่วแมคคาเดเมียจะไม่ได้รับการศึกษาเกี่ยวกับ DED เป็นอย่างดี แต่ก็เป็นที่น่าสังเกตว่าถั่วแมคคาเดเมียเป็นแหล่งที่อุดมไปด้วยกรดไขมันโอเมก้า 7 เช่นกัน
วิตามินดีดูเหมือนจะมีบทบาทในการรักษาโรค DED การศึกษาจำนวนมากพบความสัมพันธ์ระหว่างระดับวิตามินดีต่ำกับโรคตาแห้ง ระดับวิตามินดีที่ลดลงมีความสัมพันธ์กับโรคตาแห้งและเวลาที่น้ำตาสามารถคงสภาพ
แม้ว่าความสัมพันธ์จะน่าสนใจ แต่การศึกษาทางคลินิกสามารถให้หลักฐานที่ชัดเจนยิ่งขึ้นถึงประโยชน์ที่แท้จริง การศึกษาเกี่ยวกับการเสริมวิตามินดีในผู้ป่วยที่มีโรคตาแห้งเรื้อรังและไม่ตอบสนองต่อการรักษามาตรฐานก็ได้พบผลลัพธ์ในเชิงบวกเช่นกัน วิตามินดีทำให้รอยแดงและความรุนแรงของอาการดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในอาสาสมัครที่รับการรักษา
การวิจัยได้เปิดเผยความสัมพันธ์ที่น่าประหลาดใจระหว่างสุขภาพของลำไส้และความเป็นอยู่ที่ดีโดยรวมอย่างต่อเนื่อง และความสัมพันธ์ระหว่างสุขภาพของลำไส้และสุขภาพตาก็เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน ในขณะที่ข้อมูลเริ่มต้นจำนวนมากมาจากการศึกษาในสัตว์ทดลอง แต่การทดลองในมนุษย์ก็ได้แสดงให้เห็นประโยชน์ของโปรไบโอติกต่อ DED เช่นกัน ในการทดลองชิ้นหนึ่ง อาสาสมัครที่มีโรคตาแห้งได้รับทั้งผลิตภัณฑ์เสริมอาหารโปรไบโอติกและพรีไบโอติกไฟเบอร์ เมื่อรับประทานทั้งสองอย่างร่วมกัน ก็สามารถลดอาการได้ดีกว่ายาหลอกอย่างมีนัยสำคัญ
การศึกษาที่แยกออกมาอีกชิ้นได้รักษาผู้ป่วยโรค DED ด้วยการผสมผสานระหว่างยีสต์โปรไบโอติก Saccharomyces boulardii และแบคทีเรียโปรไบโอติก Enterococcus faecium หรือยาหลอก และพบว่าผลิตภัณฑ์ที่ผสมผสานกันนี้สามารถลดอาการได้ดีกว่ายาหลอก และทำให้ฟิล์มน้ำตาและการผลิตน้ำตาดีขึ้น
การรักษาใดๆ ที่ใช้บนดวงตาหรือในดวงตาควรเป็นสูตรที่เหมาะสมและปราศจากเชื้อเพื่อไม่ให้เกิดการระคายเคืองหรือการติดเชื้อ สำหรับการรักษาเฉพาะจุดใดๆ ที่ได้กล่าวถึง คุณควรใช้เฉพาะเมื่อซื้อจากแหล่งที่เชื่อถือได้และเป็นสูตรเฉพาะสำหรับใช้ในดวงตาเท่านั้น
โรคตาแห้งอาจทำให้เกิดความทุกข์ทรมานอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีอาการรุนแรง บุคคลที่ประสบปัญหาจากโรค DED มักจะสูญเสียคุณภาพชีวิต โชคดีที่มีการรักษาหลายอย่างที่แสดงให้เห็นว่ามีประโยชน์สำหรับโรคตาแห้ง หลังจากการประเมินโดยจักษุแพทย์เพื่อทำความเข้าใจสาเหตุที่แท้จริงแล้ว การรักษาแบบธรรมชาติทั้งแบบใช้เฉพาะที่และแบบรับประทานอาจช่วยให้อาการดีขึ้นและช่วยแก้ไขกระบวนการของโรคที่เป็นต้นเหตุในด้านต่างๆ ได้
ข้อมูลอ้างอิง:
ข้อจำกัดความรับผิดชอบ: ข้อความเหล่านี้ยังไม่ได้รับการประเมินโดยสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ผลิตภัณฑ์เหล่านี้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อวินิจฉัย บำบัด รักษา หรือป้องกันโรคใดๆ
